20/12/2004, TOP

[moonskin]

STATUS: IN PROGRESS

TOP

Başbakan Tayyip Erdoğan’ın danışmanı Dr.Ahmet Davutoğlu’nun Milliyet’ten Fikret Bila’ya aktardığına göre, 17 Aralık 2004’te, Brüksel doruğunda, Papatopulos, Türk tarafını sıkıştırmak amacıyla, AB devlet ve hükümet başkanlarının her birine 17 maddelik bir istek listesi göndererek:

“- Eğer veto hakkımızı kullanmamızı istemiyorsanız Başbakan Erdoğan, bu isteklerimizi kabul etsin” demiş.

Liste, Türk askerinin Ada’dan çekilmesinden başlıyor, kuzeydeki limanların Kıbrıs Cumhuriyeti’ne teslim edilmesine kadar uzanıyormuş.

Başbakan Erdoğan’ın yanıtı, “- Edebiliyorsa veto etsin daha iyi; bunlar kabul edilemez” olmuş.

Bunun üzerine Papatopulos, 17 maddeyi 4’e indirerek:

“- Türk askerinin Kıbrıs’tan çekilmesini kabul edin; havaalanı ve limanların yönetimini devredin; gümrük birliği ile ilgili ek protokolü imzalayın; bizi tanıyacağınızı açıklayın” deyip ısrarlı olmuş.

Papatopulos’un dört isteğini Yunanistan ve bazı AB ülkeleri desteklemişler. Ancak Türk heyeti bu koşulları da kabul edilmez bulup reddetmiş.

Papatopulos bunun üzerine istek sayısını bire indirmiş ve bunun da kabul edilmemesi durumunda doruk toplantısını terkedeceğini söylemiş.

Hollanda Başbakanı, Başbakan Erdoğan’dan Papatopulos’un tek isteminin kabul edilmesini isteyince Başbakan Erdoğan öfkelenmiş ve masayı terketmiş. Bunun üzerine Birleşik Kırallık Başbakanı Tony Blair devreye girmiş ve “söz verme” formülüyle doruk toplantısı sonuçlandırılmış.

Gelişmeleri irdelerken önce neyin sözünün verildiğini iyi kavramak gerekir:

Türkiye, 1963 Ankara Antlaşması’nın, 10 yeni AB üyesine teşmil edeceği ek protokolü AB Komisyonu ile müzekere edecek ve 3 Ekim 2005’ten önce dönem başkanlığı ile imzalayacaktır.

Bunun anlamı şudur:

Türkiye, sözkonusu protoklü imzaladığında, ö güne kadar Kıbrıs sorununa bir çözüm bulunmamışsa, Kıbrıs Cumhuriyeti’ni bugünkü haliyle tanımış olacaktır.

Ancak, günü geldiğinde, Türkiye ek protokole imza atarken, imzanın, Kıbrıs Cumhuriyeti’ni resmen tanıdığı anlamına gelmediğini çekince olarak ayrıca kayda geçirecekmiş.

Şimdi, bütün bu olup bitenlerden sonra, Başbakan Erdoğan ile Dışişleri Bakanı Gül, Brüksel’e gitmeden önce söyledikleri, “-önce çözüm sonra tanıma” noktasında duruyorlarmış. Erdoğan ve Gül’ün hedefi bu süre içinde, Birleşik Kıbrıs’ın kurulmasını sağlamak ve yeni devleti tanımakmış.

Nasıl mı?

Bu konuda inisiyatif Birleşmiş Milletler’deymiş. Avrupa Birliği’nin devreye girerek Kıbrısrum tarafına baskı yapması gerekiyormuş. Bu nedenle de, öncelikleri, KKTC’ye uygulanan ambargoların kaldırılmasını sağlamakmış.

Başbakan Erdoğan ile Dışişleri Bakanı Gül’ün bu politikası Kıbrıs’ın kuzeyinde Mehmet Ali Talat tarafından olduğu gibi yankılanıyor. Talat 24 Nisan 2004’ten beridir dile getirmekte olduğu, “- İzolasyonlar kaldırılsın” söylemini yinelemekte ve, “- Top Papatopulos Hükümeti’nde. Uluslararası baskının Rum tarafına yöneltilmesi gerekir” demektedir.

Politika bu ise, kimse 3 Ekim 2005’e kadar çözüm beklemesin. Bir defa Birleşmiş Milletler veya Avrupa Birliği’nin Kıbrıs Cumhuriyeti’ne baskı uygulamasını beklemek boşunadır. Kıbrısrum tarafı Annan Planı’na büyük bir çoğunlukla ‘hayır’ demiştir ve ‘evet’ diyebilmesi için nelerin değişmesi gerektiğini saklamamaktadır. Ankara ve Kıbrıstürk tarafı, Annan Planı’nı yeniden masaya yatırmaya ve yeni bir uzlaşı aramaya hazır mıdır değil midir?

Hazırsa, BM, AB ve Kıbrısrum tarafına durum bildirilir ve BM çatısı altında, Annan Planı zemininde masaya oturulur. Ankara ve Kıbrıstürk tarafı buna hazır değilse, BM veya AB, Annan Planı’na karşı olduğunu halkının desteği ile ortaya koyan Papatopulos’u yerinden kıpırdatmak için baskıya niye yönelsin?

Kıbrısrum tarafı Kıbrıs Cumhuriyeti’ni temsil ederek Avrupa Birliği’ne girmeyi başardı. Böylece Ankara ve Kıbrıstürk tarafına ilk golü atmış oldu. İkinci golü de Ankara’dan ek protokolü 3 Ekim 2005’ten önce imzalamak sözünü alarak atmış bulunmaktadır. Bu durumda topun Kıbrısrum tarafında olduğunu söylemekle Ankara ile Kıbrıstürk tarafı ne elde etmeyi umuyor?

[moonskin]

Here we go again...First draft
Now, filio can understand as well .
Merry Xmas to all
-------------------------------------------------------

The Ball,
Özker Özgür, 20 December 2004

According to what the adviser of prime minister Tayyip Erdoğan, Dr. Ahmet Davutoğlu told to Fikret Bila from Milliyet (newspaper), with the aim of pressuring the Turkish side, on 17 December 2004 at the Brussels summit meeting, by sending a 17-point request list to each of the EU state and government presidents, Papadopoulos said that:

"If you do not want us to use our right to veto, prime minister Erdoğan must accept our requests".

The list was ranging from the removal of the Turkish army on the island, to the return of the ports in the North to the Republic of Cyprus.

The answer of Erdoğan was "If he can veto then it is better that he does; these are unacceptable".

At this point Papadopoulos reduced 17 requests to 4 and insistingly said that:

"Accept the removal of the Turkish army from the island; return the control of the airport and the seaports; sign the protocol concerning the customs union; declare that you will recognize us".

Supposedly, the four requests of Papadopoulos was supported by Greece and some other EU countries. However, the Turkish group found those conditions unacceptable as well and rejected all of them.

At this point, Papadopoulos reduced the number of his requests to one and said that he will leave the summit meeting in case this was rejected too.

When the prime minister of the Netherlands asked prime minister Erdoğan to accept the single request of Papadopoulos, Erdoğan got angry and left the table. Then, the prime minister of the United Kingdom intervened and with the aid of a "promise" formula, summit meeting was concluded.

When examining the developments it is necessary to understand a promise for what has been given:

Turkey will negotiate with the EU commission and sign before 3 October 2005 the additional protocol which extends the 1963 Ankara agreement to the 10 new EU members with the EU presidency.

The meaning of this is as follows:

When Turkey will sign the protocol in question, if no solution has been found until that day, it will recognize the Republic of Cyprus as it is today.

However, when the day comes, when Turkey is putting her signature to the protocol, she will supposedly state her reservations for the record that the signature does not mean that she officially recognizes the Republic of Cyprus.

Now, after all that has happened, prime minister Erdoğan and minister of foreign affairs Gül are standing at the point of "-first the solution and then the recognition" which they stated before going to the Brussels. Supposedly, the goal of Erdoğan and Gül is to achieve the establishment of the united Cyprus and recognize the new state instead.

Do you know how?

According to them, the initiative of this subject is at the United Nations. It is necessary that European Union intervenes and pressures the Cyprusgreek side. For this reason, their priority, is the removal of the isolations on the Turkish Republic of Northern Cyprus.

This policy of prime minister Erdoğan and the minister of foreign affairs Gül is being echoed exactly in the same way in the North of Cyprus by Mehmet Ali Talat. Talat has been reiterating the statement "isolations should be removed" which he has been doing since 24 April 2004 and saying that "The ball is at the Papadopoulos administration. The international pressure should be directed to the Greek side".

If this is the policy, nobody shall expect a solution until 3 October 2005. First, it is a hopeless case to expect that United Nations or European Union will pressure the Republic of Cyprus. The Cyprusgreek side has said `No' to the Annan Plan with a big majority and did not hide what has to be changed in order to be able to say `yes'. Is the Ankara and the Cyprusturkish side ready to put the Annan plan on the table and seek a new agreement or not?

If they are ready, UN, EU and the Cyprusgreek side should be notified and under auspices of the UN, based on the Annan Plan, sides should sit at the negotiating table again. If the Ankara and Cyprusturkish side is not ready for this, then why should UN or the EU be inclined to apply pressure in order to change Papadopoulos' position who has put forward with the support of his people that he is against the Annan Plan?

The Cyprusgreek side succeeded entering the European Union as representing the Republic Of Cyprus. In this way, it has scored the first goal to the Turkish side. It has scored the second goal by taking the promise of Ankara that she will sign the additional protocol before 3 October 2005. In this situation, what does the Turkish side is hoping to achieve by stating that the ball is at the Cyprusgreek side?

[Dhavlos]

[moonskin]

Dhavlos, you are a star

Finally somebody contributed!

I don't have time now, but soon I'll merge your corrections into the translations. Thank you for your contribution. And please keep it coming.

I also expect other people who read the articles to spend a minute or two and comment about the language used. If you do not have any criticism to the language, it would also be very useful to hear your confirmations, to say something like "This looks okay and ready".

One more time, I want to thank Dhavlos for his contribution and I hope he will continue to share his comments & suggestions.

Cheers.

[Dhavlos]