24/07/2003, TANI

[moonskin]

STATUS: IN PROGRESS

Tanı

1993 seçimleri öncesinde de Ankara’da benzer hava vardı. Yeni hükümet sanki Kıbrıs sorununu çözmek istiyor gibiydi. Denktaş ile Eroğlu anlaşamıyorlardı. Anlaşmazlıklarının kaynağında yetki çatışması vardı ama kamuoyuna öyle yansımıyordu. Eroğlu Denktaş’tan daha “milliyetçi” görünme çabası içinde, “Bir çakıl taşı vermeyiz” diyordu. Denktaş ise toplumlararası görüşmeler yoluyla, 1977-1979 Üst Düzey Anlaşmaları çerçevesinde çözümden yana görünmeyi yeğliyordu. Ankara’da da benzer hava esiyordu. Ankara ile Denktaş’ın, Eroğlu’nu dışlayıp Kıbrıs sorununu muhalefetle çözmek istediği izlenimini edinmiştik. Bu nedenle Ankara’yı karşımıza almak yerine Ankara ile birlikte hareket etmekte yarar görmüştük. Aralık, 2003 seçimlerine giderken, “-Kıbrıs sorunu Türkiyesiz çözülemez” diyor, seçimlerde Türkiye’nin, dolayısıyle Türkiyeli göçmenlerin desteğini sağlamaya çalışıyorduk.

CTP seçimlerden 3. parti olarak çıktmıştı.
“-Bir çakıl taşı vermeyiz” diyen Eroğlu ile değil, Üst Düzey Anlaşmaları çerçevesinde çözümden yana görünen Denktaş kanadı ile Ocak 1994’de koalisyona gitmiştik.
Koalisyon protokolüne Kıbrıs sorununu Üst Düzey Anlaşmaları çeçevesinde çözeceğimizi yazmıştık.
Üst Düzey Anlaşmaları çerçevesinde Kıbrıs sorununu çözmek ister gibi görünen ortağımız Denktaş Partisi (DP) sekiz ay sonra Meclis’te UBP ile iş ve güç-birliği yaparak Kıbrıs sorununun, Üst Düzey Anlaşmaları’nın dışında da çözülebileceği kararını aldırttı.
CTP’ye egemen olan KÖGEF ekibi ile çatışmaya başladık. Protokolün delinmesi üzerine hükümetten ayrılmamız gerekirken arkadaşlarımız hükümette kalmak ve “halka hizmet etmek” istiyorlardı.

Aralık 1993 seçimlerinden önce Ankara’da, hükümet çevrelerinde çözümden yana bir hava esiyordu. O havanın etkisi altında kalmıştık. Denktaş da çözüm ister gibi görünüyordu. İkisinin yapay konumu bizi bayağı “uzlaşmacı” yapmıştı. 1974 öncesi ve sonrası seçimlerimize nasıl müdahale edildiğini unutmuştuk. General Ali Yalçın komutasındaki Güvenlik Kuvvetleri’nin 1990 seçimlerine doğrudan nasıl karıştığını anımsamak istememiştik. Denktaş’ın Ankara ile birlikte çözüm istediğine inanmış ya da inandırılmıştık. Bilinen merkezlerin operasyonu başarı ile sonuçlanmıştı. DP-CTP koalisyonu kurulmuş, işgal rejimine karşı olan bir parti rejimin “denetimi” altına sokulmuştu.

Bir kez “denetim” altına girdikten sonra Koalisyon Protokolü delindiğinde bile, KÖGEF ekibi arkadaşlarımız, siyasal evliliği bozmak iste(ye)memişlerdi.

Benzer oyun şimdi oynanmaktadır.
Halkın Annan planı temelinde çözümden yana kesin tavrı karşısında ürken rejim halkın bütünlüğünü bozabilmek için CTP’nin Ortak Vizyon ve Bu Memleket Bizim Platformu’ndan kopmasını mı sağlamıştır?
Mehmet Ali Talat’ın köylerde söyledikleri Aralık 1993 seçimleri öncesini çağrıştırmaktadır. “-Erdoğan Hükümeti bizim giibi düşünmektedir. Çözümden yanadır. MGK Genel Sekreteri Orgeneral Kılınç’ın söylediklerine bakmayın. Ağustos ayında zaten emekliye ayrılyor. Asker de barıştan yanadır” gibi laflar rejimle bir tür paslaşma değilse nedir?
Oysa Tayyip Erdoğan’ın Kıbrıs’ta iki ayrı devletin kabulünü isteyen 20 Temmuz demeci ile Orgeneral Kılınç’ın söyledikleri ortadadır. Aralık 1993 seçimleri öncesinde olduğu gibi Anakara’da yapay bir çözüm havası estirilmektedir. Aralık 1993 seçimleri öncesinde olduğu gibi CTP kurmaylarına, uslu davranırlarsa, hükümet yolunun açık olduğu iletisi (mesajı) mı iletilmiştir?

Benzer filmi 1994’te yaşadık.
Halk bu filmi o zaman izledi.
Şimdi tekrar bile bile lades mi olacağız?
Aradan 10 yıla yakın bir süre geçmiştir. Türkiye’ye egemen asker-sivil bürokrasinin Kıbrıs’ta Annan planı temelinde çözüme ve birleşik Kıbrıs’ın AB üyeliğine, dolayısıyle Türkiye’nin demokratikleşmesine ve AB’ye üye olmasına karşı olduğunu Mısır’daki sağır sultan duydu da CTP’ye egemen KÖGEF ekibi mi duymadı?

Rejime karşı zorlu bir kurtuluş savaşımı vermeden toplumun önünü açmak olanaklı değildir. Cenevre Konvansiyonu’na aykırı olarak ülkeye nüfus taşıyarak demokrafimizi bozduklarını, hala daha yeni yurttaşlıklar vererek bozmaya devam ettiklerini, sürekli olarak seçimlerimize karıştıklarını, Aralık 2003 seçimlerimize de karışmaya başladıklarını, bu koşullarda muhalefet olarak seçimlerin demokratik bir ortamda geçmeyeceğine inandığımızı, BM Örgütü başta olmak üzere, Avrupa Konseyi, Avrupa Birliği ve benzeri uluslararası kuruluşlara duyurmak ve önlem almalarını istemek zorundayız.

Annan planı temelinde çözüm isteyen güçler, bölünmeyi bırakıp, halkın istediği doğrultuda (Annan palnı temelinde çözüm ve AB üyeliği ortak paydasında) yeniden bütünleşerek, birlikte davranabildikleri oranda sürerdurumcuları (statükocuları) geriletebileceklerdir.

Tıpta doğru tanı (teşhis) doğru reçeteyi getirir.
Politikada doğru tanı doğru çözümü getirir.

[moonskin]

(I posted this translation before, pasting here as the first draft output)

Diagnosis
Özker Özgür, 24 July 2003

There was a similar climate in Ankara before the 1993 elections. The new government seemed to desire a solution to the Cyprus problem. Denktaş and Eroğlu were not getting along well with each other. At the root of their disagreement was the conflict of administrative powers but it wasn't reflecting to the public in that way. In an effort to look more "nationalist" than Denktaş, Eroğlu's motto was "we won't give a piece of rock". On the other hand, Denktaş preferred to look more like a pro-solution alternative in the framework of 77-79 high level agreements through the inter-communal negotiations. A similar trend was going on in Ankara. We had the impression that Ankara and Denktaş wanted to exclude Eroğlu and solve the Cyprus problem with the opposition parties instead. For this reason, instead of taking a conflicting position against Ankara, we considered it to be more plausible to work with them. When approaching to the December 2003 elections, our motto was "Cyprus problem can not be solved without Turkey" and thereby we were trying to gain the support of Turkey in the elections, which implied the support of the Turkish settlers.

CTP came out of the elections as the third party. We joined to a coalition in the January of 1994, not with the Eroğlu whose motto was "we won't give a piece of rock" but with the Denktaş wing (1) who looked more like defending a possible solution within the framework of high level agreements. Within our coalition protocol, we included that we will resolve the Cyprus problem in the framework of high level agreements. Our coalition partner DP which initially looked like defending a possible solution within the framework of high level agreements, collaborated with the UBP (2) after 8 months of partnership and had the decision taken that the Cyprus problem can be solved outside the framework of the high level agreements. We started to conflict with the KÖGEF (3) team which was dominant in CTP. While we should have abandoned the government since the coalition protocol was invalidated, our friends (4) wanted to remain in the government and "serve the people".

In Ankara before the December 1993 elections, there was a pro-solution image within the government circles. We were under the effect of that image. Denktaş also looked like desiring a solution. The artificial position of the both has turned us very much into an "agreeable" party. We had forgotten how our elections were intervened before and after 1974. We did not want to remember how the Security Forces under the command of General Ali Yalçın intervened the elections directly. We believed or made to believe that Denktaş and Ankara desired a solution together. The operation of the known powers resulted with success. The coalition of DP-CTP was established and a party (5) which was against the occupation regime was put under the "supervision" of the regime.

Once came under the "supervision" even when the coalition protocol was invalidated, our friends in the KÖGEF team, did (could) not want to end the political marriage.

A similar game is being played now. Did the regime which became afraid of the definitive attitude of its people towards a solution based on the Annan plan, caused the detachment of CTP from the Common Vision and This Country is Ours Platform in order to destroy the unity of people? What Mehmet Ali Talat said in the villages resembles the pre-December 1993 elections: "Erdoğan government is thinking in a similar way with us. They are on the side of a solution. Do not take serious what the secretary general of MGK (6) is saying. He is getting retired in the August anyway. Military wing is also on the side of a solution." What does these words mean if they are a kind of twist with the regime? However, the statements of Erdoğan on 20th July which asks for the acceptance of two sovereign states and what General Kılınç have said are clear. Similar to the period before the December 1993 elections, an artificial pro-solution image is given by Ankara. Similar to the period before the December 1993 elections, did the message `if you stay well-behaved, then the door to the government is open' sent to the members of CTP?

We have seen a similar movie in 1994. People have seen this movie then too. Are we going to do the same mistake again knowingly? Almost 10 years passed since then. Even `the deaf sultan in Egypt heard' (7) that the dominant military-civilian bureaucracy of Turkey does not want a solution, how come the KÖGEF team dominant to CTP did not hear this?

It is not possible to clear the road in front of the community without giving a difficult independence war against the regime. We have to notify primarily the UN, the European Council, European Union and similar international organizations that, they changed our demography by carrying population against the Geneva convention, they are still changing it by giving new citizenships, they are constantly intervening our elections, and they have started to intervene the December 2003 elections now, and that under these circumstances as the opposition we believe that the elections will not be entirely democratic and we ask them to take necessary precautions.

The powers which desire a solution based on the Annan plan should stop becoming fragmented and reunify in the direction of the people (on the common ground of solution based on Annan plan and EU membership). The more they reunify in this direction, the less will become the status-quo supporters.

In medicine, a correct diagnosis brings the correct treatment. In politics, a correct diagnosis brings the solution.

(1) He means the DP, lead by Serdar Denktaş: Democrat Party.
(2) UBP lead by Derviş Eroğlu: National Unity Party.
(3) KÖGEF: Cypriot Students and Youth Federation.
(4) Means KÖGEF members here.
(5) Means CTP: Republican Turkish Party.
(6) MGK: National Security Council of the Republic of Turkey.
(7) `even the deaf sultan in Egypt heard': This is a Turkish saying. It should be obvious to grab the meaning. It sounded funny, so I left it as it is

[Dhavlos]